آن تصرّف مىكنند ، پس كسى را كه آرزوها ، حسد و امثال آنها كه مانند مواليد هستند تصرّف مىكنند ، تشبيه كرده به كسى كه پرندهاى او را مىربايد ، كسى را كه در او شهوت و امثال آن كه در بساطت مانند عناصر هستند تصرّف كنند تشبيه كرده به كسى كه باد او را به جاى دور مىافكند .
پس لفظ « أو » براى گوناگونى است ، نه براى تخيير در تشبيه .
ذلِكَ
اين كلمه اندكى قبل از اين گذشت .
وَ مَنْ يُعَظِّمْ شَعائِرَ اللَّهِ
و هر كسى شعاير دين خدا را بزرگ و محترم دارد اين جمله نظير
وَ مَنْ يُعَظِّمْ حُرُماتِ اللَّهِ
و تاكيد بر آنست ، در سورهى بقره بيان شعاير گذشت .
و آن مانند « حرمات » مطلق هر چيزى است كه داراى حرمت و احترام بوده و تعلّق به دين داشته باشد ، شعاير نيز مانند « حرمات در اينجا به ملاحظهى مقام تفسير به مناسك حجّ و مخصوصا به « هدى » شده است ، حقّ اين است كه آن عمومش وارد شده است و ليكن نظر و توجّه به مناسك يا به هدى به سبب قرينهى مقام است .
فَإِنَّها
آن شعاير .
مِنْ تَقْوَى الْقُلُوبِ
( خوشا بر او كه ) اين صفت دلهاى با