محسوب مىگردد ، اگر اينچنين نباشد گفتارهاى باطل است هر چه كه مىخواهد باشد .
بنابراين معناى آيه چنين مىشود : از رجس كه عبارت از انانيّت نفس است كه آن بت حقيقى نفس مىباشد و هر چيزى است كه انانيّت آن را به دنبال مىآورد مانند هواهاى فاسد ، معبودهاى باطل و منظورهاى فانى . . . اجتناب كنيد و از هر قول يا فعل يا خطور ذهنى يا خيال يا تخيّل كه سبب انحراف از حقّ يا مسبّب از انحراف است اجتناب كنيد .
و از آنجا كه اجتناب قيد و كدورت ويژگى نفس است و از نوعى انانيّت براى نفس حاصل مىشود در صورتى كه با توجّه و التفات نفس و خواهش آن حاصل شود موجب يك انانيّت ديگرى براى آن خواهد بود ، در حالى كه مطلوب اين است كه نفس بهطور مطلق از انانيّت مجرّد شده ، از هواها پاك گردد اگر چه هواى نزديكى به خدا بوده باشد . . .
لذا خداى تعالى فرمود :
حُنَفاءَ
از انانيّت و هواى نفس خالص باشد اگر چه آن هواى نفس هواى خلاص و رهايى از هواى نفس باشد .
لِلَّهِ غَيْرَ مُشْرِكِينَ بِهِ
خالص بىهيچ شايبهاى از شرك ، خدا را بپرستيد تأكيد « حنفاء » است يعنى پاكدينان غير مشرك .