افراط در قوّهى غضبيّه .
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ
پس از پروردگار پروا و از من پيروى كنيد كه بيان وجه تكرار اين عبارت گذشت .
وَ اتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِما تَعْلَمُونَ
و از كسى كه شما را به آنچه مىدانيد ياريتان داد ، پروا كنيد .
يعنى دانستهايد و مىدانيد كه جز با امداد الهى ( چنين ياريى ) امكانپذير نيست ؛ « اتّقوا » پروا داشته باشيد را تكرار نمود براى اينكه مقدّمهاى باشد جهت تنبّه بر بعضى از نعمتهايى كه مىشناسند از خداوند است تا بپذيرند و بخواهند از او كه فراوان گردد و بترسند از زائل شدنش و مخالفت با او « پيامبر » نكنند .
أَمَدَّكُمْ بِأَنْعامٍ وَ بَنِينَ وَ جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ
شما را با ( بخشيدن ) چارپايان ، پسران و ( نيز ) باغها و چشمه سارها يارى داد ؛ تعدادى نعمتهايش را كه عرب از شريفترين و بهترينهاى نعمتها مىشمارد بر شمرده است .
إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
من از عذاب سهمگين روز قيامت بر شما بيمناكم .
مثل اين است كه فرمود : امر كردم شما را بر تقوا چون از زائل شدن اين نعمتها با مخالفت شما بر شما مىترسم و همچنين واهمه دارم بر شما بزرگتر از آن عذاب روز بزرگ « قيامت » را .