نبوّت كرده است از مدّعيان نبوّت .
يا آنچه كه ما به عنوان دين بر آن هستيم نيست مگر عادت ديرينهاى كه پيشينيان داشتهاند و ما بر آنان اقتدا كردهايم .
وَ ما نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ
و ما از عذابشوندگان نيستيم ؛ براى اينكه قيامت ، حساب و عقابى در كار نيست يا از اين جهت كه ما بر حقّيم به طورى كه استحقاق ثواب داريم نه عقاب ( عذاب ) .
فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْناهُمْ
بدينسان او را دروغگو انگاشتند ، آنگاه آنان را نابود كرديم ؛ وجه اينكه پس از تكذيب كه با « فا » آورده بود باز هم با « فا » آورده « اهلكناهم » را پيش از اين ( در سابق ) گذشت .
إِنَّ فِي ذلِكَ
به راستى كه در اين حكايتهاى ذكر شده هود عليه السّلام و قومش يا آنچه كه از هلاك كردن قومش به دليل دستيابى اخبار بدان ظفر يافتيم .
لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ إِذْ قالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صالِحٌ أَ لا تَتَّقُونَ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى رَبِّ الْعالَمِينَ
أَ تُتْرَكُونَ فِي ما هاهُنا آمِنِينَ
بعد از