وَ ما أَنَا بِطارِدِ الْمُؤْمِنِينَ ( 114 )
إِنْ أَنَا إِلاَّ نَذِيرٌ مُبِينٌ ( 115 ) قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ ( 116 ) قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ ( 117 ) فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ( 118 ) فَأَنْجَيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ( 119 )
ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِينَ ( 120 )
ترجمه
( 26 / 120 - 105 )
قوم نوح پيامبران را دروغگو مىانگاشتند .
چنين بود كه برادرشان نوح به ايشان گفت : آيا ( از شرك ) پروا نمىكنيد ؟
من براى شما پيامبرى امين هستم .
پس ، از خدا پروا و از من پيروى كنيد .
و براى آن از شما پاداشى نمىطلبم ، پاداش من جز بر پروردگار جهانيان نيست .
پس از خداوند پروا و از من پيروى كنيد .
گفتند : آيا به تو ايمان بياوريم ، حال آنكه فرومايگان از تو پيروى مىكنند .
( نوح ) گفت : من از ( حقيقت ) آنچه ايشان كردهاند آگاهى ندارم .
اگر دريابيد ، حساب ايشان جز بر پروردگار من نيست .
و من طردكنندهى مؤمنان نيستم .
من جز هشداردهندهاى روشنگر نيستم .
گفتند : اى نوح اگر دست برندارى از سنگسارشدگان خواهى شد .
( نوح ) گفت : پروردگارا قوم من مرا دروغگو انگاشتند .
پس در ميان من و ايشان ، چنان كه بايد و شايد ، داورى كن
و مرا و همراهان مؤمنم را رهايى ده .
آنگاه او و همراهانش را در كشتى پر و گرانبار رهايى داديم . سپس در پى آن بازماندگان را غرقه ساختيم .