آن را خوش ندارند ظاهر نشود .
وَ الَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً
لذّت خضوع ، تذلّل و مناجات آنان بر لذّت خواب و استراحت غالب است .
پس نمىخوابند مگر آن مقدار كه مجبورند و با سجود و قيام در برابر پروردگارشان خاكسارى كرده و با او مناجات مىنمايند .
وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذابَ جَهَنَّمَ
و بندگان خدا كسانى هستند كه دنيا و مشاغل آن را مانع از حضورشان و عذاب براى نفسهايشان مىبينند و مىبينند كه دنياى مشغولكننده جز از جانب جهنّم نيست .
پس پناه به خدا مىبرند و مىگويند : خدايا عذاب دوزخ را از ما برگردان
إِنَّ عَذابَها كانَ غَراماً إِنَّها ساءَتْ مُسْتَقَرًّا وَ مُقاماً
كه عذاب دوزخ موجب شرّ هميشگى و هلاكت و عذاب است و آن بد قرارگاه و جايگاهى است .
وَ الَّذِينَ إِذا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَ لَمْ يَقْتُرُوا
علامت بندگان خدا توجّه به كثرتها و عدالت بين آنهاست .
بدين گونه كه به آنچه دارند از قبيل اموال دنيوى عرضى ، قوا ، حشمت ، اعضا و مدركات نظر مىكنند ، آنچه را كه حقّ آن انفاق است انفاق مىكنند و نگه مىدارند آنچه را كه بايد