چيست ، آوردن لفظ « ما » نه لفظ « من » براى همين جهات است كه گفته شد .
أَ نَسْجُدُ لِما تَأْمُرُنا
آيا سجده كنيم چيزى را كه تو امر به سجده او مىكنى ؟
استفهام براى انكار است ، گويا كه آنان امتثال امر او را انكار كردند ، نه سجده براى رحمان را و لذا نگفتند : « أ نسجد للرحمن »
وَ زادَهُمْ
امر تو ، يا ذكر رحمان ، يا ذكر سجدهى رحمان
نُفُوراً
نفرت آنان را از تو يا از امر تو يا از رحمان يا از سجدهى او زياد كرد .
تَبارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّماءِ بُرُوجاً
اين جمله انشا و از ما قبلش منقطع است و لفظ « سماء » اعم از اين كه آسمان مشهود ، عوالم ارواح و آسمانهاى آنهاست و برج به معناى ركن و حصن ، به معناى برجهاى دوازدهگانه مشهور موهوم در فلك اطلس است كه به سبب شكلهاى موهوم از كواكب فلك هشتم تعيين شدهاند .
و ممكن است مقصود از بروج ستارگان سيّاره ، يا ستارگان بزرگ روشنكننده باشد ، خواه ستارگان سيّاره باشند يا ثوابت ، يا مقصود مطلق ستارگان است كه هر يك از آنها حصن يا مانند حصن است ، يا ستارگان كه اركان آسمان هستند و ممكن است