نمىكنم مگر ذات كسى را كه به سوى پروردگارش راه يابد يعنى كسى را طلب مىكنم كه مؤمن باشد و ولايت را بپذيرد .
و اى رسول صلّى اللّه عليه و آله كفّار را كه اموات هستند ترك كن و به سوى آنان و به كارهايشان نگاه نكن كه غير خدا را عبادت مىكنند و تو را آزار مىدهند كه كار آنان جز با خدا نيست و تو هم كارهايت را به خدا واگذار نما .
وَ تَوَكَّلْ
و اعتماد كن .
عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ
بر كسى كه بالذّات زنده است ، چون كسى كه مىميرد زنده بودن و حياتش عرضى است ، يعنى افعال را از غير خدا نبين ، بلكه از نسبت افعال به غير خدا فانى شو .
و نظر به علم و قدرت و ارادهى بالذّات خداى تعالى كن ، كه حيات مستلزم علم و قدرت و اراده است ، اگر حيات ذاتى باشد آن امور نيز ذاتى مىشوند .
و بدان كه اين امور در غير خدا به توسّط خداست تا بر آن اعتماد بكنى و كارهايت را به او واگذاشته نظر به فعل و اراده و قدرت غير او نكنى ، كه مقام توكّل براى سالك حاصل نمىشود مگر با فناى از فعلش و با نظر به سريان قدرت و اراده و فعل او در جميع موارد .
وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ
و او را با حمد از جميع چيزهايى كه لايق و مناسب او نيست تنزيه كن چه ، حمد خدا كه موجب سعه و