كار از آن ( لطيفه ) دور مىشود تا جايى كه آن ( لطيفه ) از او منقطع شده و موجب ارتداد فطرى مىشود كه هيچ اميد خيرى از او نيست و توبهاش ( هم ) پذيرفته نمىشود .
در اخبار اشاره شده كه مقصود از كافر مخالف ولايت و كسى است كه به ربّ خود كه على عليه السّلام باشد كافر شده است « 1 » .
و بعضى گفتهاند : مقصود از كافر ابو جهل و مقصود از پروردگارش محمّد صلّى اللّه عليه و آله است .
و اين معنا منافاتى با تعميم ندارد چنانچه وجه آن را دانستى .
وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
دلدارى رسول صلّى اللّه عليه و آله و رفع حرج از اوست ، گويا كه دل رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از كفر و پشت كردن آنان به تنگ آمده و از اين كه نمىتوانست آنان را از كفرشان تغيير دهد به سختى و حرج افتاد .
قُلْ
اى محمّد صلّى اللّه عليه و آله جهت دلدارى خودت و ترك كردن كفّار و اتمام حجّت بر آنان بگو :
ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ
من بر ارسال يا بر تبشير و انذار مزدى طلب نمىكنم .
مِنْ أَجْرٍ
اجرتى نمىخواهم ، يعنى حتّى اجرت اندكى هم
هامش
( 1 ) الصّافى ج 4 ص 20