وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ
امر ولايت على عليه السّلام را در بين مردم گردانيديم ، چون آنچه كه بهطور مطلق معهود است و از هر قول و خطابى منظور است همان ولايت على عليه السّلام است ، يا مقصود اين است كه شمارش و تعداد نعمتها را در قرآن ، ساير كتب و بر زبان جانشينان گردانيديم ، يا باران را در شهرها ، صحراها ، درياها و در اوقات و اوصاف متغيّر ساختيم ، بدين گونه كه آن را به صورت باران درشت قطره ، يا به صورت باران نمنم و ريزريز ، به صورت تگرگ و برف ، پشت سر هم و متناوب درآورديم .
لِيَذَّكَّرُوا
تا متذكّر اين مطلب گردند و اقرار به مبدأ و معاد كنند .
فَأَبى أَكْثَرُ النَّاسِ
امّا بيشتر مردم از اين كار خوددارى و امتناع نمودند و آخرت را فراموش كردند و جز به حيات دنيوى نگرويدند .
إِلَّا كُفُوراً
جز اين كه به ولايت يا به نعمتهايى كه شمارش شد كفران ورزيدند و كفران آنان از جهت انعام ما بود ، يا به نعمت باران و نعمت دادن ما كافر شدند .
از ابى جعفر عليه السّلام آمده است كه فرمود : پس بيشتر مردم از امّت تو ، از ولايت على عليه السّلام خوددارى كردند و جز كفران قبول نكردند « 1 » .
هامش
( 1 ) البرهان ج 3 ص 169