تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 375

مساهمون:

ص٣٧٥
ثُمَّ يُؤَلِّفُ بَيْنَهُ
قطعه‌هاى پراكنده ابر را جمع مىكند .
ثُمَّ يَجْعَلُهُ
و سپس بعد از جمع كردن قطعات ابر آن‌ها را
رُكاماً
متراكم و فشرده قرار مىدهد .
فَتَرَى الْوَدْقَ
پس تو باران را مىبينى
يَخْرُجُ مِنْ خِلالِهِ وَ يُنَزِّلُ مِنَ السَّماءِ
كه از ابرها خارج مىشود ، و مقصود از فرستادن باران از آسمان ، فرستادن آن از ابرها است ، چون هر چيزى كه بالا قرار گيرد ، آن آسمان است .
مِنْ جِبالٍ فِيها
بدل از قول خدا « السّماء » است و معناى آن اين است كه از ابرها و از قطعه بزرگ و بلند ابر از فراز كوهها .
مِنْ بَرَدٍ
بعضى تگرگ مىشود كه ، لفظ « من » تبعيضيّه مىباشد ، و وجوه ديگر در اعراب آيه و معناى آن وجوه جدا ضعيف است .
فَيُصِيبُ بِهِ مَنْ يَشاءُ
و ضرر تگرگ را به هر كس كه بخواهد مىرساند . پس زراعت و مال او را نابود مىسازد و خانه‌اش را خراب مىكند .
وَ يَصْرِفُهُ عَنْ مَنْ يَشاءُ يَكادُ سَنا بَرْقِهِ
و از هر كه خواهد بازش دارد ، روشنى برق ابر يا تگرگ چنان مىتابد كه
يَذْهَبُ بِالْأَبْصارِ
روشنى ديده‌ها را از بين مىبرد .
يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ
جواب سؤال مقدر است ، گويا كه گفته شده ! چگونه است حال شبها و روزها كه گاهى ابر