عملكننده به صورت اين عمل فريب مىخورد ، به تشنهاى تشبيه كرده است كه به صورت سراب فريب مىخورد .
توجّه عامل يا ناظر به صورت اين عمل و فريب خوردن او را تشبيه به فريب خوردن تشنه و عجله كردن او در رفتن به سوى سراب كرد .
و فناى عمل و از بين رفتن آن را به نحوى كه در وقت حاجت هيچ اثر از آن نماند تشبيه به از بين رفتن و فناء سراب نمود كه شخص بعد از شدّت احتياج كه در اثر شدّت تشنگى پديد مىآيد كه آن هم معلول سرعت حركت و تهيّه كردن آب خوردن پيش مىآيد وقتى به آنجا مىرسد مىبيند سراب از بين رفته و فانى شده و در آنجا چيزى نيست .
و كافر وقتى در روز قيامت خدا را مىيابد و خداوند او را محاسبه مىكند ، و امانتى را كه نزد او به وديعت گذاشته مطالبه مىكند اين حالت را تشبيه به يافتن آب آن تشنهاى كرده كه به سرعت به سوى سراب مىشتافت و به آنچه كه اميد بسته بود نااميد گشت ، كه ناگهان با يك حسابگر قوى روبرو مىشود كه از آن تشنه طلبكارهاست و طلبهاى خود را مطالبه كند و به حساب او رسيدگى مىنمايد .
وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ
تهديد كافر و تهديد كسى است