تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 342

مساهمون:

ص٣٤٢
در زيتون براى عرب نفع و بهره‌ى فراوانى است چه آن خوردنى و نوشيدنى و ميوه و خورش و روغن است ، روشن شدن و آتش‌گيره‌ى ستارگان يا شيشه يا چراغ از درخت زيتون به اعتبار اين است كه فتيله‌ى چراغ با روغن ميوه‌ى آن درخت روشن مىشود .
لا شَرْقِيَّةٍ
در مشرق ديوار قرار نگيرد كه مدّتى از اوايل روز آفتاب بر آن نتابد .
وَ لا غَرْبِيَّةٍ
در مغرب ديوار قرار نگيرد تا مدتى از آخر روز آفتاب نبيند ، پس زيتون چنين درختى صاف‌تر و خالص‌تر و ميوه‌ى آن لذيذتر مىشود چون در طول روز آفتاب ديده است . يا معناى آيه اين است كه آن درخت مانند درختان دنيا نيست ، كه درخت دنيا يا بايد شرقى باشد يا غربى يا شرقى و غربى با هم نسبت به جهت‌هاى مختلف يا معناى آيه اين است كه آن درخت منسوب به شروق و طلوع آفتاب نيست به نحوى كه هيچ سايه نبيند و در نتيجه ميوه‌اش بسوزد ، و منسوب به غروب آفتاب نيست به نحوى كه آفتاب دايما از آن غروب كند و در نتيجه ميوه‌اش نرسد . يا معناى آيه اين است كه آن درخت درختى نيست كه در جهت شرق يا غرب زمين در دامنه شرقى يا غربى كوه قرار گرفته باشد كه اين دو ناحيه به جهت شدّت حرارت آفتاب ميوه‌ى
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 342 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى