است كه نسبت به مردان تخفيف داده شود .
وَ لا تَأْخُذْكُمْ بِهِما رَأْفَةٌ
لفظ « بهما » متعلّق به « لا تأخذكم » است ، باء براى سببيّت يا آلت است ، يا جار و مجرور متعلّق به « رأفة » مىباشد و تقديم آن بر مصدر به جهت ظرف بودن آن است .
( في دين اللّه ) ظرف لغو ، متعلّق به « اجلدوا » يا به « لا تأخذكم » يا به « رأفة » است ، كه دين خدا تشبيه به مكان مخصوص شده است .
يا ظرف مستقرّ است حال از فاعل « اجلدوا » يا از مفعول آن ، در صورتى كه حال از مفعول باشد مفيد اين است كه اگر آن دو در دين خدا نباشد تازيانه زده نمىشوند ، ممكن است حال از مفعول « لا تأخذكم » يا صفت « رأفة » باشد ، فايدهى اين تقييد براى تنبيه جهت خلوص از شايبهى هواى نفس است ( در اين صورت معناى آن اين است كه در اجراى دين خدا رأفت نورزيد ) .
إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ
اگر به خدا و روز واپسين ايمان داريد .
اين جمله قيد « جلد » يا قيد عدم اخذ رأفت و رقّت است ، جملهى شرط براى تهييج و تحريك است .
وَ لْيَشْهَدْ عَذابَهُما طائِفَةٌ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
و بايد عذاب و تازيانهى زن و مرد زناكار را گروهى از مؤمنين شاهد باشند كه حدّ اقل آن سه نفر است ، بعضى اقلّ آن را يك نفر گفتهاند