تفسير
سُورَةٌ
در اوّل سورهى فاتحه بيان لفظ « سوره » گذشت ، در اينجا مرفوع خوانده شده تا مبتدا يا خبر براى محذوف باشد ، يا مبتدا باشد و
أَنْزَلْناها
خبر آن ، مجوّز مبتدا بودن آن اين است كه تنوين براى تفخيم يا تنويع است .
لفظ « سورة » با نصب خوانده شده تا مفعول فعل محذوف باشد بدون آن كه فعل از لفظ مفعول باشد ، يا مفعول فعل محذوف باشد كه « أنزلناها » آن را تفسير مىكند .
وَ فَرَضْناها
و آن را زمانبندى كرده و تعيين نموديم ، يا آنچه را كه در سوره است بر مردم واجب كرديم ، يا آن را تفصيل و تمييز داديم ، احكام موجود در سوره را تمييز داديم ، يا آن را عطا كرديم .
أَنْزَلْنا فِيها آياتٍ
در آن سوره آيات تدوين نازل نموديم .
بَيِّناتٍ
معانى آن آيات روشن است ، يا بيانكننده و روشن سازنده مقاصد است ، يا احكام تكليفى در صورت كلمات و حروف است كه مصالح آنها ظاهر و روشن است .
هامش
. تفخيم : بزرگ كردن . گرامى داشتن . بزرگ شمردن . فرهنگ عميد