قالَ اخْسَؤُا فِيها
لفظ « اخسا » كلمهاى است كه براى بازداشتن سگ و زجر آن گفته مىشود ، يعنى برويد گم شويد ( به ضجّه ! )
وَ لا تُكَلِّمُونِ
سخن نگوييد .
اين دو كلمهى « اخسئوا » و «
وَ لا تُكَلِّمُونِ
» اظهار نهايت خشم بر آنان ، ردع آنان از ساحت حضور و محلّ خطاب حقّ تعالى است .
إِنَّهُ كانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبادِي يَقُولُونَ
گروهى از بندگان من با زبان حال و قال مىگويند :
رَبَّنا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنا وَ ارْحَمْنا وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ
بار پروردگارا ايمان آوردهايم ، ما را بيامرز ؛ بر ما رحمت آور كه تو بهترين مهربانانى .
منظور جماعتى از بندگان هستند كه تولّاى على عليه السّلام را با بيعت خاصّ دارند كه متوسّل شده و تضرّع نموده و به خدا پناه مىآورند .
فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيًّا
همانهايى كه شما به ريشخندشان مىگرفتيد ؛ لفظ « سخريّا » با ضمّه سين و كسرهى آن خوانده شده است .
حَتَّى أَنْسَوْكُمْ ذِكْرِي
چون شما مشغول استهزاى مؤمنين بوديد ذكر مرا فراموش كنيد ؛ نه اين كه شما به مقتضاى فطرتتان گمراهى بوده باشد .