تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 253

مساهمون:

ص٢٥٣
اين كار حجّتى ندارد ؛ جز اين نيست كه حسابش با پروردگارش است ؛ آرى كافران رستگار نمىشوند . و بگو پروردگارا بيامرز و رحمت آور و تو بهترين مهربانانى .

تفسير

وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِينُهُ فَأُولئِكَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ
آن كسى كه اعمالش سبك وزن است نفس خويش را به زيان افكنده ، زيرا كالاى خويش را كه عبارت از فطرت انسانى و مدّت عمر بوده است ضايع كرده است ، بدون اين كه كمالى براى خود كسب كند ، پس كالاى خويش را بدون عوض از بين برده است .
فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ
و آنان در جهنّم جاودانه هستند ، چون فطرتى كه سازگار با جهنّم نباشد و آنان را از جهنّم خارج سازد برايشان باقى نمانده است .
تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ
« لفح النّار » آتش با گرمى سوزانيد ( يعنى آتش رخسار آنان را مىسوزاند ) ، هر دو جمله خبر بعد از خبر هستند ، يا
« الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ »
صفت ،
« فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ »
خبر آن است ، يا
« فِي جَهَنَّمَ خالِدُونَ »
حال است ، « تلفح وجوههم » خبر ، يا هر دو جمله‌ى حالند به صورت دو حال مترادف يا مداخل يا هر دو جمله مستأنف‌اند .
وَ هُمْ فِيها كالِحُونَ
« كلح » بر وزن « منع » كلوحا ، كلاحا با ضمّه‌ى هر دو به معناى برگشتن دو لب است به بالا و پايين در