شهادت مىطلبند ، يا گويا كه آنان توجّه دارند كه خلط كرده و در تعيين روزها و ماهها متحيّر گشتهاند ، مىگويند : ما به آنچه مىگوييم علم نداريم از ملايكه بپرس .
قالَ
خداوند يا فرشته مىگويد ، لفظ « قال » مانند سابق « قل » خوانده شده است .
إِنْ لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَوْ أَنَّكُمْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
شما كم درنگ كرديد اگر بدانيد آنچه را كه خلط كرديد ، ممكن است لفظ « لو » براى تمنّى باشد ، يعنى اى كاش مىدانستيد .
أَ فَحَسِبْتُمْ
آيا تأمّل نكرديد ، يا اهمال كرديد و اين چنين گمان كرديد ؟ !
أَنَّما خَلَقْناكُمْ عَبَثاً
كه ما شما را بيهوده آفريديم لفظ « عبث » « بر وزن » « فرح » به معناى بازى و بازيچه و بر وزن « ضرب » به معناى خلط كردن است .
وَ أَنَّكُمْ إِلَيْنا لا تُرْجَعُونَ
اين جمله مستأنف و جواب سؤال مقدّر به تقدير قول است .
يعنى مىگوييم : آيا گمان كرديد شما را بدون كمالجويى و بقايتان آفريديم ؛ پس شما تكذيب كرديد و خواستههاى خود را پيروى نموديد و از فرستادگان و جانشينان ما اعراض كرديد ؟
فَتَعالَى اللَّهُ الْمَلِكُ الْحَقُّ
پس از خداى حقّ كه هيچ