حالت عبوسى خواه در تبسّم باشد يا غير تبسّم ، اين جمله حاليّه يا معطوفه است ، يعنى در آنجا با ترشرويى ناشى از عذاب به سر مىبرند .
أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى
اين جمله مستأنفه به تقدير قول ، جواب پرسش مقدّر است ، گويا كه گفته شده : به آنان در اين هنگام چه گفته مىشود ؟
پس فرمود : جهت سرزنش آنان گفته مىشود :
أَ لَمْ تَكُنْ آياتِي تُتْلى عَلَيْكُمْ
آيا آيات من بر شما خوانده نمىشد .
عَلَيْكُمْ فَكُنْتُمْ بِها تُكَذِّبُونَ
و شما تكذيب مىكرديد ؟ !
قالُوا
اين جمله « قالوا » نيز پاسخ پرسش مقدّر است ، گويا كه گفته شده : آنان چه مىگويند ؟
پس فرمود : آنان چنين مىگويند ، لفظ ماضى بدان جهت آورد كه وقوع آن محقّق است .
رَبَّنا غَلَبَتْ عَلَيْنا شِقْوَتُنا
مىگويند : پروردگارا شقاوت ما بر ما غلبه كرد و نگذاشت تا ما پيرو تو باشيم ، ما را به تكذيب آيات و سوء عاقبت رهنمون گشت .
وَ كُنَّا قَوْماً ضالِّينَ
و ما بر حبّ فطرت قومى گمراه بوديم .
رَبَّنا أَخْرِجْنا مِنْها فَإِنْ عُدْنا
اى پروردگار ما ، ما را از