جهنّم بيرون آور .
پس اگر برگشتيم به آنچه كه در آن بوديم
فَإِنَّا ظالِمُونَ
ما ظالم و ستمگر هستيم ، گويا از تكذيب آيات در دفعهى اوّل عذر آوردند به اين كه آنان مغلوب شقاوت خويش بودند ، رادع و مانعى از پيروى شهوت نداشتند ، نه از جانب نفسهايشان و نه از خارج ، چون از راه گمراه بودند ، پس ممكن نبود كه بتوانند به آثار راه متوسّل گردند .
زيرا آثار راه برايشان روشن نبود و راهنمايى صاحب طريق نيز به گوششان نرسيده بود ، چون گمراه بودند .
و لذا وقتى راه و عقبات آن را دانستند آرزوى بازگشت به دنيا را نمودند ، گفتند : اگر به دنيا برگرديم چون طريق و آثار و عقبات آن را دانستيم ديگر تكذيب ننماييم ، از راه خارج نشويم و آن را گم نكنيم .
و هرگاه راه را گم نكنيم صاحب راه را نيز گم نخواهيم كرد ، هرگاه صاحب راه را گم نكنيم تكذيب آيات نخواهيم كرد ، اگر آن وقت تكذيب كنيم ما ظالم و ستمگر خواهيم بود ، كه تكذيب را كه براى ما شايسته نبود - به جاى تصديق گذاشتيم كه شايستهى ما بود ، امّا تكذيب سابق و بار اوّل پس آن مقتضاى گمراهى ما بود ، ظلم و ستمى از جانب ما نبود .