وَ مَنْ يَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ لا بُرْهانَ لَهُ بِهِ فَإِنَّما حِسابُهُ عِنْدَ رَبِّهِ إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الْكافِرُونَ ( 117 )
وَ قُلْ رَبِّ اغْفِرْ وَ ارْحَمْ وَ أَنْتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ ( 118 )
ترجمه :
( 23 / 118 - 103 )
و كسانى كه كفّهى اعمال [ خير ] شان سبك باشد ، آنان كسانى هستند نفس خويش را به زيان افكنده و آنان در جهنّم جاودانه هستند .
چهرههايشان را آتش مىگذارد ، ايشان در آن ترشرو هستند .
[ به آنان گويند ] آيا آيات من بر شما خوانده نمىشد ، شما آنها را دروغ مىانگاشتند ؟
گويند پروردگارا شقاوت ما بر ما چيره شد و قومى گمراه بوديم .
پروردگارا ما را از آن [ جهنّم ] بيرون آور ، اگر [ به كارهاى گذشته ] بازگشتيم ، آنگاه ستمپيشهايم .
گويد در آن گم شويد ، با من سخن مگوييد .
چرا كه گروهى از بندگان من بودند كه مىگفتند پروردگارا ايمان آوردهايم ، ما را بيامرز و بر ما رحمت آور ، تو بهترين مهربانانى .
آنگاه شما ايشان را به ريشخند مىگرفتيد ، تا آنجا كه ياد مرا [ از بس به آنها پرداختند ] از خاطر شما بردند ، به آنان مىخنديدند .
امروز به خاطر صبرى كه پيشه كرده بودند ، پاداششان مىدهم ؛
گويد چه مدّت در روى زمين ، به شمار ساليان ، به سر برديد ؟
گويند [ به اندازهى ] روزى يا بخشى از روز به سر برديم ، [ بايد ] از شما گران بپرسى .
گويد اگر مىدانستيد جز اندكى به سر نبردهايد .
آيا پنداشتهايد كه شما را بيهوده آفريدهايم ، شما به نزد ما بازگردانده نمىشويد ؟
بزرگا خداوند كه فرمانرواى بر حقّ است ، خدايى جز او نيست كه پروردگار عرش گرانقدر است .
و هر كس در جنب خداوند خدايى ديگر بپرستد كه در