برزخ است ، چون كفّار در حين رجوع به آخرت به دنيا روى مىآورند و به آخرت پشت مىكنند ؛ چون دلهايشان به دنيا تعلّق دارد .
لفظ « وراء » با حركات سهگانه در حرف آخر كلمه مبنى است ، « الوراء » در حالى كه با الف و لام معرفه شده باشد به معناى قدام ( روبرو ) و خلف ( پشت سر ) است .
بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُونَ
برزخ تا روزى است كه مردم براى حساب يا براى بهشت و جهنّم برانگيخته مىشوند ، مقصود روز قيامت ، روز انتهاى برزخ و انتقال اهل بهشت به بهشت و اهل آتش به آتش است .
بيان ترقّى ارواح در برزخ
برزخ عبارت از حاجز و پردهى بين دو چيز است ، ما بين عالم طبع و عالم مثال برزخ ناميده مىشود ، چون بين دنيا و آخرت است ، زيرا كه دنيا دار ابتلا و امتحان است ، آخرت دار راحت و قرار ؛ برزخ بين آن دو آن است كه انسان بعد از مرگ داخل مىشود ، در برزخ انسان استقرار پيدا نمىكند بلكه ازآنجا مىگذرد ؛ با سرعت يا به كندى ، با خستگى يا با راحتى ؛ برزخ همان است كه « هور قوليا » ناميده مىشود ، بعد از برزخ جابلسا