يا مبتداى دوّم است .
و قول خداى تعالى :
مِنَ النَّبِيِّينَ
خبر است يا حال .
مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ
خبر ، يا حال ، يا بدل است و بقيه قول خداى تعالى :
« إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ . . .
تا آخر » خبر است .
« من » در قول خداى تعالى
« مِنَ النَّبِيِّينَ »
بيانيّه يا تبعيضيّه است ، همچنين « من » در قول خدا :
« مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ »
تبعيضى يا بيانى است يعنى اينان اگر از همان ذريّة ( از جهت نبوّت ) بودهاند و سپس همراه نوح در كشتى و . . .
زيرا
وَ مِمَّنْ حَمَلْنا مَعَ نُوحٍ
عطف بر
« مِنْ ذُرِّيَّةِ آدَمَ »
است و مقصود از كسانى كه با نوح حمل شدند ، ذريّة كسانى است كه با نوح حمل شدند ، ليكن « الذريّة » در اينجا حذف شده جهت بزرگداشت آنان .
چرا كه اين حذف مشعر به اين است كه خود آنچه كه با نوح حمل شده مورد نظر در حمل نيست ، بلكه آنچه كه در حمل مورد نظر است عبارت از ذريّه است .
پس گويا آنچه كه حمل شده است حمل نشده ، چون مورد نظر نبوده است و آنچه كه مورد نظر است از ذريّه همان حمل شده است .
وَ مِنْ ذُرِّيَّةِ إِبْراهِيمَ وَ إِسْرائِيلَ
و سپس از ذريّة ابراهيم و اسرائيل ، همهى اينها از قبيل عطف خاصّ بر عامّ است