عذاب دو صورت رحمت رحمانى است لذا عذاب به رحمان نسبت داده شده است ( لطف الهى هر دو از سر چشمه رحمانيت است ، قهر رفع موانع و مهرانگيز حركت است ) .
فَتَكُونَ لِلشَّيْطانِ وَلِيًّا
كه در نتيجه آن دوستدار يا قرين و همراه شيطان مىگردى .
قالَ أَ راغِبٌ أَنْتَ عَنْ آلِهَتِي يا إِبْراهِيمُ
در مقابل جلب رضايت ابراهيم عليه السّلام پدرش الفاظ غليظى استعمال نمود تا مشعر به غضب و ناراحتى او از ارشاد و هدايت ابراهيم باشد ؛ لذا گفت : اى ابراهيم آيا از خدايان من رو بر مىتابى ؟
و سپس او را تهديد كرد و گفت :
لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ
اگر بس نكنى و از آنچه كه بر آن هستى در حقير شمردن خدايان و روى برگردانيدن از آنها يا از ادّعاى ارشاد و هدايت دست بر ندارى .
لَأَرْجُمَنَّكَ
تو را سنگسار مىكنم ، ممكن است كنايه از كشتن باشد ، پس از من بر حذر باش .
وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا
برههاى از زمان يا يك ساعت طولانى از من دور باش .
قالَ سَلامٌ عَلَيْكَ
ابراهيم ( على رغم صدّ هدايت شدن آذر او را دعاى خير كرده و ) گفت : سلام بر تو ، يعنى بدى پدرش