چه غالبا كلمهى « مسّ » كنايه از نكاح است ، قول خداى تعالى
وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا
و من نابكار نبودهام ، من كار ناشايستهاى نكردهام ، بغى و بغو به معناى زن فاجر و زناكار و يا هر فاجرى است .
قالَ كَذلِكِ قالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ
گفت : همين طور است ، امّا خدايت فرموده است كه اين كار بر من آسان است .
وَ لِنَجْعَلَهُ آيَةً
عطف بر مقدّر يا متعلّق به معطوف مقدّر است ، يعنى اين كار را انجام مىدهيم تا او را آيت خود قرار دهيم ، نشانهاى كه بر الهيّت و گستردگى علم ما دلالت كند ، نيز دلالت نمايد بر اين كه ما قدرت و توانايى بر چيزى داريم كه كسى جز ما بر آن قدرت ندارد ، مانند به دنيا آوردن فرزند بدون پدر ، زنده كردن مرده و خوب كردن كورى و برص ( پيسى ) و نفخ روح در گل و زنده كردن آن .
لِلنَّاسِ وَ رَحْمَةً مِنَّا
تا رحمتى از جانب ما بر مردم باشد .
وَ كانَ أَمْراً مَقْضِيًّا
« 1 » و اين امر حتمى است .
فَحَمَلَتْهُ
پس مريم آبستن فرزند شد ، به اين گونه كه در
هامش
( 1 ) اين آيات دلالت دارد بر اين كه جائز است بر غير انبيا اظهار معجزه زيرا معلوم است كه مريم پيغمبر نبوده و با اين حال ملك بر او نازل گرديد و او را به فرزند بشارت داد و بدون تماس با بشرى اولاد پيدا نمود و اين از بزرگترين معجزات به شمار مىرود پس چگونه مىتوان گفت بر غير نبىّ اظهار معجزه جائز نيست ؟ مجمع البيان .