تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 423

مساهمون:

ص٤٢٣
سعى اين دو طايفه ضايع و هدر است و مطلب همچنين است ، چنانچه اخبار بر آن دلالت مىكند . بنابراين مطلب آن طور نيست كه قلندريّه مىگويد كه اگر معرفت حاصل كردى هر عملى مىخواهى انجام بده ؛ پس اى برادران من به گفتارهاى پوچ صوفى نمايان و قلندريّه بيكار گوش ندهيد . و به لوازم ايمان خود هر اندازه كه مىتوانيد عمل كنيد تا ان‌شاءالله به سبب نتايج ايمان و اعمالتان ، رستگار شويد .
وَ إِنَّا لَهُ كاتِبُونَ
و ما همان مقدار كم از اعمال صالح يا سعى او را مىنويسيم ، يا به خاطر كسى كه مقدارى از اعمال صالح را انجام مىدهد در صحيفه‌ى عمل او آنچه را كه عمل مىكند مىنويسيم .
وَ حَرامٌ
لفظ « حرام » با فتح فا و مدّ و « حرم » با كسر حا و سكون را و « حرم » به صورت فعل مجهول خوانده شده است .
عَلى قَرْيَةٍ أَهْلَكْناها أَنَّهُمْ لا يَرْجِعُونَ
و اهل ديارى را كه ما هلاك گردانيديم ديگر زندگانى بر آنان حرام و هرگز به دنيا ( يا به ايمان ) باز نخواهند گشت . لفظ « أنّهم » با فتحه‌ى همزه و كسره‌ى آن خوانده شده ، « حرام » خبر مقدّم يا مبتداست كه با مرفوعش از خبر بىنياز