تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 415

مساهمون:

ص٤١٥
شد ، يا پير شده بود خداوند او را جوان زيبا و با اشتها قرار داد ، يا بداخلاق بود و خداوند او را خوش‌اخلاق كرد .
إِنَّهُمْ كانُوا يُسارِعُونَ فِي الْخَيْراتِ
استيناف در مقام تعليل است ، ضمير به زكريّا و همسرش ، يحيى عليه السّلام بر مىگردد ، يا به پيامبران بر مىگردد كه از اوّل داستانها نامشان ذكر شد ، كه همه‌ى آنان در كارهاى خير بين خودشان و خدايا بين خودشان و بين خلق در عالم صغير و كبير سرعت و سبقت مىجستند .
وَ يَدْعُونَنا رَغَباً وَ رَهَباً
صاحبان رغبت بودند ، يا دعا با رغبت ، يا راغب بودند يا به جهت رغبت و ترس . و لفظ « الرغب » در حالى كه حركت داشته باشد از « رغب اليه » است ، يعنى در دعايش كوشش كرد يا تضرّع نمود و اين نظير قول خداى تعالى
ادْعُوا رَبَّكُمْ تَضَرُّعاً وَ خُفْيَةً
است . ممكن است مقصود از اين عبارت اين باشد كه بعضى از انبياى خدا را از باب رغبت و اميد مىخوانند و بعضى از ترس و بيم مىخوانند . يا مقصود اين است در بعضى وقتها با رغبت و امّيد خدا را مىخوانند ، در وقت ديگرى با ترس . و آن انبيا عليهم السّلام ( ذكر شده ) در حالى كه جامع هر دو وصف