خوانده شده و با يك نون و تشديد جيم و سكون يا خوانده شده است .
بنابراين كه مضارع از باب افعال باشد ، نون دوّم در جيم ادغام شده باشد .
يا بنابراين كه از باب تفعيل باشد ، و نون فاء الفعل حذف شده است .
يا بنابراين كه ماضى مجهول منسوب به مصدر باشد و سكون آن به نيّت وقف است چنانچه بعضى گفتهاند .
از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله روايت شده كه فرمود : هيچ اندوهناكى نيست كه اين دعا را بخواند مگر آنكه براى او استجابت گردد « 1 » .
زيرا مؤمن وقتى از انانيّتش در جنب انانيّت خدا خارج شد و اعتراف كرد كه رؤيت انانيّت در جنب انانيّت خدا ظلم است و در اين حال خدا را بخواند حتما دعاى او مستجاب مىشود ، چه او در اين هنگام مصداق قول خداى تعالى :
أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ
مىشود .
و در خبرى از امام صادق عليه السّلام آمده است : تعجّب مىكنم از كسى كه مغموم باشد چگونه فزع نمىكند و پناه نمىبرد به قول خداى تعالى :
لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ
كه من شنيدم خداوند به دنبال آن مىگويد :
هامش
( 1 ) تفسير الصافى ج 3 ص 353