بتها را شكسته ، يا در قصد بد نسبت به كسى كه بتها را شكسته ، يا در سؤال از ابراهيم ، نه از بتها ظالم هستيد و ابراهيم ظالم نيست همانطور كه شما مىگوييد «
مَنْ فَعَلَ هذا بِآلِهَتِنا إِنَّهُ لَمِنَ الظَّالِمِينَ
» .
ثُمَّ
سپس از عقلهايشان به نفسهايشان و عادتها و هواهاى نفس منتقل شدند .
نُكِسُوا عَلى رُؤُسِهِمْ
آنان را در انصراف و روى گردانيدن از عقول به عادتهاى نفوس تشبيه به كسى كرده كه وارونه شده و از استقامت برگشته و سرش را در پايين و پاهايش را در بالا نگه داشته است و اعتراف كردند به آنچه كه حجّت عليه آنها است ، در حالى كه مىگفتند :
لَقَدْ عَلِمْتَ
اى ابراهيم دانستى كه
ما هؤُلاءِ يَنْطِقُونَ
اينها سخنى نمىتوانند بگويند ؛ يعنى پس از آنكه اعتراف كردند كه ظالم هستند با ابراهيم محاجّه كردند و احتجاج نمودند نه به چيزى كه حجّت عليه خود آنان بود .
قالَ
ابراهيم عليه السّلام گفت :
أَ
آيا نمىدانيد يا تعقّل نمىكنيد ؟ !
فَتَعْبُدُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكُمْ شَيْئاً
پس مىپرستيد جز خدا چيزى را كه هيچ نفعى به شما نمىرساند .