لِيَوْمِ الْقِيامَةِ
« 1 » در روز قيامت ، يا براى مردم در روز قيامت ، يا براى حساب روز قيامت .
فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ
ستمى به هيچ كسى نخواهد شد ( به سبب كم كردن ثواب يا زياد كردن عقاب ، يا ثواب دادن به جاى عقاب يا به عكس آن ) .
شَيْئاً
لفظ « شيئا » مفعول دوّم « تظلم » يا جانشين مصدر است .
وَ إِنْ كانَ
اگر چه عمل
مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ
به اندازهى يك حبّه و دانه از خردل باشد و « مثقال حبّة » با رفع خوانده شده بنابراين كه لفظ « كان » تامّه باشد .
أَتَيْنا بِها وَ كَفى بِنا حاسِبِينَ
لفظ « اتينا » با مدّ از باب افعال يا مفاعله خوانده شده است .
يعنى همه آنها را به حساب مىآوريم و ما خود حسابرسى را كفايت كنيم .
وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى وَ هارُونَ الْفُرْقانَ
اين جمله معطوف است بر قول خدا :
لَئِنْ مَسَّتْهُمْ
يا بر قول خدا :
وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ
و احتمال اوّل بهتر است .
هامش
( 1 ) پس اى جوانمرد ، اگر مددى از غيب به نام تو فرستادهاند و نظرى از نظرهاى لطف به تو رسيده ، به يقين مىدان كه آن مدد به هيچ علّت فرود نيايد و آن نظر در هيچ سبب نياميزد .
كشف الاسرار