تفسير
قُلْ إِنَّما أُنْذِرُكُمْ بِالْوَحْيِ
بگو : به واسطه وحى خدا بر من است كه شما را انذار نموده و هشدار مىدهم ، اين كار به دليل هوا و هوس نيست ، چنانچه ترساندنهاى شما ناشى از هوا و هوس است .
يا مقصود اين است كه من شما را انذار مىكنم به آنچه كه به من وحى شده است نه با تصوّر و خيال شخصى همانند شما و ليكن انذار من نفعى به حال شما ندارد .
وَ لا يَسْمَعُ الصُّمُّ الدُّعاءَ
زيرا شما كر هستيد و شخص كر درخواستى را نمىشنود .
إِذا ما يُنْذَرُونَ
كر وقتى مورد انذار و ندا قرار بگيرد نمىشنود و در نتيجه نفعى نمىبرد .
وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ
آنان به عذاب عجله مىكنند و اگر يك دفعه ( نسيمى ) از عذاب پروردگارت برسد خواهند گفت : اى واى بر ما .
و « نفحة » به معناى يك دفعه است از « نفح الطيب » و « نفح الريح » به معناى وزيدن باد مىباشد ، « نفح العرق » يعنى خون از رگ برجست ، و نفحهاى از عذاب قطعهاى از آنست .
لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا
مانند كسانى كه عاجز از دفع عذاب