تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 363

مساهمون:

ص٣٦٣
مىتوانند بكنند ؟ پس جواب فرمود : آنان نمىتوانند به خودشان يارى برسانند تا چه رسد به غير خودشان .
وَ لا هُمْ مِنَّا يُصْحَبُونَ
و آن خدايان از جانب ما نيز حفظ نمىشوند ، لفظ « يصحبون » از « اصحب فلانا و اصطحبه » يعنى او را حفظ و نگهبانى كرد اخذ شده است . معناى آن اين است كه خدايانشان نمىتوانند به خودشان يارى رسانند و خودشان از جانب ما محفوظ نيستند ، يا از عذاب ما محفوظ نيستند ، نه خودشان و نه غير آنان .
بَلْ مَتَّعْنا هؤُلاءِ وَ آباءَهُمْ
پس آنها سزاوار خدايى نيستند ( كه به آنان نعمت بخشند ) . بلكه ما آنان و پدرانشان را از نعمت بهره‌مند ساختيم بدين گونه كه به آنان اموال ، اولاد ، عمر ، صحّت و امنيّت داديم .
حَتَّى طالَ عَلَيْهِمُ الْعُمُرُ
تا اينكه عمر آنان طولانى شد و به نعمت‌هايى كه ما داديم مغرور شدند و پيرو خواسته‌هاى خويش گشتند .
أَ فَلا يَرَوْنَ
آيا به نعمت و مال بخشى ما مغرور شدند و از بازگشت به سوى ما غفلت كردند و نينديشيده‌اند كه :
أَنَّا نَأْتِي الْأَرْضَ نَنْقُصُها مِنْ أَطْرافِها
ما زمين را
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 363 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى