و اين آيه با اين تفسير دلالت مىكند بر اينكه قول خدا :
خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ
از نظر معنا مرتبط به ما قبلش مىباشد .
وَ يَقُولُونَ
عطف بر قول خدا :
أَ هذَا الَّذِي يَذْكُرُ آلِهَتَكُمْ
مىباشد .
چه اين جمله در تقدير چنانى بوده : ( يقولون أ هذا الذى يذكر الهتكم ) چنانچه به آن اشاره كرديم آنان از باب استهزا به نحو ديگرى مىگويند :
مَتى هذَا الْوَعْدُ
و كافران ( منكر قيامت بر تو و اصحاب به اعتراض و انكار مىگويند ) اين وعدهاى كه مىدهيد از قبيل وعدهى قيامت يا وعدهى عذاب چه وقتى است ؟
إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
اگر شما در وعده خود راستگو هستيد .
لَوْ يَعْلَمُ الَّذِينَ كَفَرُوا
اگر كافران بدانند ، اينجا اسم ظاهر آورد تا تصريح به كفر آنها بكند و اشعار به علّت حكم باشد .
حِينَ لا يَكُفُّونَ عَنْ وُجُوهِهِمُ النَّارَ وَ لا عَنْ ظُهُورِهِمْ
وقتى كه آتش دوزخ هر طرف از پيش روى و پشت سر به آنان احاطه مىكند كه نه خود دفع آن توانند ، لفظ « حين » مفعول « يعلم » است ، « لو » براى شرط و جزاى محذوف است .