اگر فرض شود هر يك از آن دو سير مىكند ، يا بايد بگويد : « يسبحان » يا « يسبح » اگر فرض شود هر دو سير و حركت مىكنند و لكن خداى تعالى به جهت اشعار به كثرت افراد طولى هر يك از خورشيد و ماه عبارت را چنين آورد .
چنانچه وارد شده است : پشت اين خورشيد شما سى و نه خورشيد وجود دارد و پشت اين ماه شما سى و نه ماه وجود دارد .
و نيز افراد عرضى خورشيد و ماه نيز فراوان است ، چنانچه در زمان ما از حكماى فرنگ شايع شده كه بعضى از ستارگان خورشيدهايى هستند كه به ذات خود نوردهنده است ، بعضى از ستارگان ماههايى هستند كه نورشان را از غير خودشان مىگيرند .
بنابراين معناى آيه اين است : هر جماعتى از افراد خورشيد و افراد ماه در نوعى از فلك روحانى و جسمانى در سير و حركتاند .
زيرا افلاك مانند ستارگان همانطور كه طبيعى هستند روحانى نيز هستند ؛ چنانچه گفته شده :
آسمانهاست در ولايت جان * كار فرماى آسمان جهان
و آوردن ضمير ذوى العقول براى اشاره به اين است كه آن افلاك داراى شعور و علم هستند ، چنانچه گفته شده .