بزرگشان كشته شدند تا آنجا كه هيچ اسم و رسمى از ايشان باقى نماند .
در بعضى اخبار ذكر شده كه اين آيه در ظهور قائم عليه السّلام نازل شده ، چه وقتى كه او به بنى اميّه و شام خروج مىكند ، بنى اميّه به روم فرار مىكنند اهل روم به آنان مىگويند : ما شما را راه نمىدهيم تا نصرانى شويد ، پس بنى اميّه به گردنهايشان صليب مىاندازند و داخل روم مىشوند ، وقتى اصحاب قائم عليه السّلام نزد آنان حاضر مىشوند روميان خواستار صلح و امان مىشوند .
پس اصحاب قائم عليه السّلام هم به آنان مىگويند : ما امان نمىدهيم مگر اينكه كسانى از ما كه پيش شما هستند به ما واگذاريد روميان هم بنى اميّه را تسليم مىكنند .
اين است بيان آينده از قول خداى تعالى :
وَ ارْجِعُوا إِلى ما أُتْرِفْتُمْ فِيهِ وَ مَساكِنِكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْئَلُونَ
ازچهرو شما دربارهى گنجينهها و خانههايتان بازخواست مىشويد ؟ ! در حالى كه خداوند به آن داناترست . پس آنان مىگويند :
اى واى بر ما ظالم و ستمگر بوديم ، و اين دعوى آنان به طور استمرار هست تا وقتى كه ما آنان را همانند گياه دروشده نو مستأصل و درمانده قرار دهيم .
وَ ما خَلَقْنَا السَّماءَ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما