آيه چنين است : آيا خداوند آنها را تنبيه و آگاه نكرد ؟ ! پس آيا آنها را راهنمايى ننمود ؟
بنا بر اختلافى كه در همزه و حرف عطف است اين كه آيا قبل از همزه معطوف عليه در تقدير است و همزه بايد بعد از جرّ عطف فرض شود ، يا معطوف عليه بعد از همزه است و همزه در جاى خودش مىباشد ؟
و فاعل « لم يهد » ضمير « اللّه » يا « الرسول » است ، بنابراين جملهى « كم أهلكنا » در محل مفعول كه فعل نسبت به آن معلّق است ، بنا بر آن كه تعليق در غير افعال قلوب جارى مىباشد ، يا « لم يهد » به معناى « لم يعلم » است ، ممكن است فاعل « لم يهد » ضمير مجمل باشد ، كه مضمون جملهى
كَمْ أَهْلَكْنا
آن را تفسير كند .
يا فاعل خود جمله با مضمونش بوده باشد و لفظ « نهد » با نون خوانده شده ، يعنى آيا ما راهنمايى نكرديم ؟ ! كه چقدر از امّتهاى پيشين را هلاك كرديم ؟ !
قَبْلَهُمْ مِنَ الْقُرُونِ
هلاك كردن امّتهاى پيشين بايد براى آنان عبرت باشد و آنان را به اين يقين هدايت كند كه خودشان نيز هلاك خواهند شد و براى بعد از نابودى و هلاكتشان زاد و توشه برگيرند .
يَمْشُونَ فِي مَساكِنِهِمْ
جمله حاليّه يا مستأنف است ،