قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها
خداوند مىفرمايد :
نشانهها و آيات بزرگ ما اينچنين بر تو آمد و تو آنها را فراموش كردى ، مقصود از آيات بزرگ ، انبيا و اولياست و منظور از آيات كوچك ، آيات آفاق و انفس است .
وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى
همانطور كه تو آيات ما را ترك كردى و پيروى از آن ننمودى همينطور امروز تو ترك مىشوى و كسى به تو اعتنا نمىكند .
وَ كَذلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ
و اين چنين كسى را كه در توجّه به دنيا بيشتر از مقدار واجب و مستحب اسراف نمايد ، جزا مىدهيم .
وَ لَمْ يُؤْمِنْ بِآياتِ رَبِّهِ
و ايمان به نشانههاى پروردگارش نياورد كه آنها انبيا و اوليا هستند .
وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ
أَشَدُّ وَ أَبْقى
به عذاب آخرت از فراموشى ، و كور محشور شدن ، و تنگى معيشت شديدتر و ماندگارتر است ، تا جايى كه اينها در مقابل عذاب آخرت نعمت محسوب مىشوند .
قصّهى آدم عليه السّلام در سورهى بقره و در سورهى اعراف با اختلاف جزيى در لفظ و مطلب با آنچه كه در اينجا ذكر شده گذشت .
أَ
آيا خدا آنها را نهى نكرد ؟ !
فَلَمْ يَهْدِ لَهُمْ
تقدير