آدم عهد بستيم ، ولى در او ثبات قدم و استوارى نيافتيم و او عهد را فراموش كرد و در نتيجه به بلاى بزرگى گرفتار شد ، پس تو فراموش نكن ، كه مانند او گرفتار شوى و مقصود از عزم ثبات قدم و توانايى و تمكّن در امر است .
وَ إِذْ قُلْنا لِلْمَلائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ
به ياد آور هنگامى را كه به ملايكه گفتيم به آدم سجده كنيد تا بزرگداشت و تكريم ما را نسبت به آدم و گرفتار نمودن و آزمايش ما در مورد او را بر اثر فراموش كردن بدانى ، تا از فراموش كردن و عدم ثبات قدم بر حذر باشى .
فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبى
همهى ملايكه سجده كردند جز ابليس كه از سجود يا از پذيرفتن خوددارى ورزيد .
فَقُلْنا يا آدَمُ إِنَّ هذا عَدُوٌّ لَكَ وَ لِزَوْجِكَ فَلا يُخْرِجَنَّكُما مِنَ الْجَنَّةِ
به آدم گفتيم اين شيطان دشمن تو و همسر تو است . ( هشيار باش ) پس طورى نباشيد كه وسوسهاش در شما اثر كند و از بهشت آوارهتان سازد مقصود از نهى ، آدم و همسرش هر دو بود ، نه تنها نهى خود آدم .
فَتَشْقى
كه در رنج افتى ، اينجا ضمير را مفرد آورد تا مشعر به اين باشد كه بدبختى و خوشبختى زن تابع بدبختى و خوشبختى مرد است و از سوى ديگر سجع و قافيهى رءوس آيهها نيز محافظت شده است .