و از پيش به آدم سفارش كرديم ، ولى فراموش كرد ، و در او عزمى استوار نيافتيم .
و چنين بود كه به فرشتگان گفتيم به آدم سجده بريد ، همه سجده بردند مگر ابليس كه سر باززد .
آنگاه گفتيم اى آدم اين [ ابليس ] دشمن تو و [ دشمن ] همسرت است ، پس مبادا شما را از بهشت آواره كند و در رنج افتى .
براى تو مقرّر است كه در آنجا [ بهشت ] گرسنه و برهنه نمانى .
و همچنين آنجا تشنه و آفتاب زده نشوى .
سپس شيطان آنان را وسوسه كرد ، گفت اى آدم آيا مىخواهى درخت جاودانگى و فرمانروايى بىانقراض را نشانت دهم ؟
آنگاه از آن [ ميوهى ممنوعه ] خوردند و عورتهايشان بر آنان آشكار شد و بر آنها از برگ [ درختان ] بهشتى مىچسبانيدند [ تا پوشيده شود ] و [ بدينسان ] آدم از امر پروردگارش سرپيچى كرد و گمراه شد .
سپس پروردگارش [ باز ] او را برگزيد و از او درگذشت و هدايتش كرد .
[ و ] فرمود همگى از آن [ بهشت ] پايين رويد - برخى از شما دشمن برخى ديگر - و چون از سوى من رهنمودى برايتان آمد ، هر كس كه رهنمود مرا پيروى كند ، نه گمراه شود و نه به رنج افتد .
و هر كس از ياد من دل بگرداند ، زندگانى او تنگ خواهد بود ، و او را روز قيامت نابينا برانگيزم .
گويد پروردگارا چرا مرا نابينا برانگيختى حال آن كه من بينا بودم .
فرمايد بدينسان بود كه آيات ما براى تو آمد و آنها را فراموش كردى و به همان گونه امروز فراموش شده باشى .
و بدينسان هر كس را كه از حدّ درگذرد و به آيات پروردگارش ايمان نياورده باشد ، جزا مىدهيم ، عذاب آخرت سنگينتر و پايندهتر است .
آيا براى آنان روشن نشده است كه پيش از آنان چه
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 281
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٢٨١