و نكره آوردن لفظ « قولا » جهت تغليب جان رجا است .
يعنى انسان طورى باشد كه خداوند يا گفتار ناچيز كوچكى كه ميانجى در حقّ او گويد راضى بشود يا شفاعت او در حقّ غير نافع باشد .
يَعْلَمُ
خداوند مىداند
ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ
آنچه را كه پيش رويشان مىباشد .
يعنى پيش روى كسانى كه از دعوتكننده پيروى مىكنند ، يا پيش روى كسانى كه رحمان به آنها اجازه داده است .
وَ ما خَلْفَهُمْ
و آنچه كه پس سر آنانست يعنى از احوال آينده و گذشتهشان ، و از دنيا و آخرت يا از آخرت و دنيا بنا بر اختلافى كه در تفسير دو جملهى
« ما بَيْنَ أَيْدِيهِمْ »
و « ما خلفهم » وجود دارد ، آگاه است .
وَ لا يُحِيطُونَ بِهِ عِلْماً
و آنان به آنچه كه پيش رويشان و پشت سرشان وجود دارد احاطه علمى ندارند .
وَ عَنَتِ الْوُجُوهُ
صورتها خاضع مىگردد يا اسير مىشود ، به اين معناى كه روىنمايانگران سركش ذليل و خاضع مىگردند و ادا كردن با لفظ « وجوه » بدان جهت است كه تسليم شدن و اطاعت كردن به وسيلهى صورتها معلوم مىشود ( كه روى نمايند يا رو گردانند ) .