عِلْماً ( 114 )
ترجمه :
( 20 / 114 - 99 )
بدينسان بر تو از اخبار آنچه گذشته است مىخوانيم و به راست از سوى خويش به تو پندآموزى بخشيدهايم .
هر كس از آن روى برتابد ، روز قيامت بار گناهى بر دوش كشد .
جاودانه در آن [ عذاب ] مىمانند و در روز قيامت سربار بدى براى آنانست .
همان روزى كه در صور دميده شود ؛ و ما گناهان را در آن روز سبز چشم محشور گردانيم .
آهسته در ميان خود سخن گويند كه جز ده روز [ در دنيا ] به سر نبردهايد .
ما به آنچه مىگويند آگاهترين آنگاه كه رهيافتهترين آنها به ايشان گويد : جز [ به اندازهى ] يك روز به سر نبردهايد .
و از تو دربارهى كوهها مىپرسند . بگو پروردگارم آنها را پخش و پريشان مىكند .
و آن را همچون دشتى هموار رها مىكند .
كه در آن نه نشيبى مىبينى و نه فرازى .
در آن روز همه از منادى [ اسرافيل ] پيروى مىكنند ، كه در كارش هيچ گونه كژى نيست ؛ و صداها همه در برابر خداى رحمان به خاموشى گرايد ، آنگاه جز نوايى نرم نشنوى .
در آن روز شفاعت سودى ندارد مگر براى كسى كه خداوند رحمان به او اجازه دهد و از سخن او خشنود باشد .
گذشته و آيندهشان را مىداند و آنان به احاطهى علمى ندارند .
و سرها در برابر [ پروردگار ] زندهى پاينده فرود آيد ؛ و هر كسى بار ستمى برداشته باشد ، نوميد گردد .
و هر كس كه از كارهاى شايسته