تعيّنات نسبت به ذات نيست مىباشند و راهى به آن عالم ندارند .
و مرتبهى ديگر از علم خداى تعالى مرتبهى اقلام عالى است ، كه حكم آن حكم مشيّت است ، مرتبهى ديگر آن نفوس كلّى ، مرتبهى اى نفوس جزيى ، مرتبهاى از آن وجودات طبيعى است و هر مرتبهاى از مراتب عالى علم خداى تعالى است بر مراتب پايينتر ، زيرا كه جميع مراتب پايين با همه وجودهايشان با حدودشان در مرتبهى عالى مجتمع نيست .
و همانطور كه آن مرتبهى عالى ، به همهى مراتب پايينتر عالم است ، به خود نيز عالم است .
علم مرتبهى پايينتر داشتن دانش است برخاسته از سبقت بر عالم از نظر مرتبه عالى ، علم به خود آن مرتبهى علمى است كه همراه معلوم است ، و عالم طبع با همهى وجودش علم خداى تعالى است از نوع علمى كه همراه معلوم است .
پس هر چيزى براى خدا معلوم است به سبب علم سابق حقّ تعالى بر معلوم و با وجود خاصّش معلوم خداى تعالى است كه همان علم خداى تعالى به همان است .
آيات 99 الى 114
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 99 تا 114 ]
كَذلِكَ نَقُصُّ عَلَيْكَ مِنْ أَنْباءِ ما قَدْ