تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 235

مساهمون:

ص٢٣٥
و نام خدا بردن و شكر كردن به اين كه در نعمت ملاحظه منعم بشود . يا مقصود اين است كه با زيادى مأكولات و رنگارنگ بودن سفره ، يا با زياد خوردن ، يا اطعام به كسى كه اهل نيست يا به سبب غير ذكر خدا اسراف نكنيد . يا در خوردن تجاوز نكنيد كه ضمير به اكل برگردد ، كه در ضمن « كلوا » است و از آن فهميده مىشود ، يا به علّت خوردن ، تجاوز از حدّ نكنيد ، يا به سبب آنچه كه ما به شما روزى كرديم تجاوز از حدّ نكنيد ، يا در حالى كه شما در بين آنچه كه ما روزى كرديم ثابت هستيد يا در خوردن از حدّ تجاوز نكنيد .
فَيَحِلَّ
با ضمّه‌ى حاء و كسر آن خوانده شده ، چنانچه « يحلل » با ضمّه‌ى لام اول و با كسره‌ى آن خوانده شده است .
عَلَيْكُمْ غَضَبِي وَ مَنْ يَحْلِلْ عَلَيْهِ غَضَبِي فَقَدْ هَوى
بر هر كس كه غضب من حلول كند او نابود و هلاك شده است ، يا از آسمان انسانيّت به زمين هفتم سقوط كرده كه آن خانه‌ى اجنّه و اشقياست . بدان كه خداى تعالى از حالى به حالى منتقل نمىشود ، در وصف يا حالى تغيير پيدا نمىكند بلكه خداى تعالى صرف رحمت ، همه‌ى موجودات را با رحمت خودش ايجاد و ابقا نمود و هيچ