همانطور كه موسى مىگويد : آيات و نشانههاى من از جانب خداست ، سحرهاى ما نيز از جانب خداست ، موسى مىگويد :
به خدا افترا نزنيد ، سحر از خدا نيست .
يا موسى نفى آنان را كه مىگفتند معجزات موسى از جانب خدا نيست افترا بر خدا ناميده است ، به اين گونه كه قضيّهى سالبهاى كه آنان ادّعا كردهاند موجبهى معدوله قرار داده شود .
گويا كه آنان مىگفتهاند خداوند اين آيات و نشانهها را نفرستاده است .
فَيُسْحِتَكُمْ
لفظ « يسحتكم » از باب « منع » و از باب افعال خوانده شده ، يعنى شما را مستأصل و درمانده كند ( كه بنياد شما را بر باد هلاك دهد ) .
بِعَذابٍ
عذابى بزرگ ، بنا بر اين كه تنوين براى بزرگ كردن و ترساندن باشد .
وَ قَدْ خابَ مَنِ افْتَرى
كسى كه افترا بست از هدف و خواستهاش نااميد گشت .
چنانچه فرعون از خواستهى خودش در افترايش نااميد شد ، چه او هدفش از اين افترا بقاى ملكش بود ، يا از آنچه كه فطرت انسان اميد دارد كه با مقرّبين باشد نااميد شد .
فَتَنازَعُوا
جادوگران ، يا قوم فرعون ، همگى ، يا فرعون