چون « من » اسم است ، يا از باب اين كه جانشين مفعول شده است مفعول دوّم « لنريك » است چون معناى بعضى بودن در « من » قوى است ؛ يا لفظ « كبرى » مفعول دوم « لنريك » است .
إِنَّهُ طَغى
فرعون از حدّ تجاوز كرد تا بر خلفاى خدا استكبار ورزيد .
آيات 25 الى 35
[ سوره طه ( 20 ) : آيات 25 تا 35 ]
قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي ( 25 ) وَ يَسِّرْ لِي أَمْرِي ( 26 ) وَ احْلُلْ عُقْدَةً مِنْ لِسانِي ( 27 ) يَفْقَهُوا قَوْلِي ( 28 ) وَ اجْعَلْ لِي وَزِيراً مِنْ أَهْلِي ( 29 )
هارُونَ أَخِي ( 30 ) اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي ( 31 ) وَ أَشْرِكْهُ فِي أَمْرِي ( 32 ) كَيْ نُسَبِّحَكَ كَثِيراً ( 33 ) وَ نَذْكُرَكَ كَثِيراً ( 34 )
إِنَّكَ كُنْتَ بِنا بَصِيراً ( 35 )
ترجمه :
( 20 / 35 - 25 )
گفت پروردگارا دل مرا برايم گشاده دار .
و كارم را بر من آسان كن .
و گره از زبانم بگشا .
تا سخنم را در يابند .
و از خانوادهام برايم دستيارى بگمار .
هارون برادرم را .
و با او پشتوانهام را نيرومند گردان .
و او را در كارم شريك گردان .
و او را بسيار شريك گردان .
تا تو را بسيار ياد كنيم .
كه تو خود بر احوال ما بينايى .