تفسير
قالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي
موسى به خدا عرضه داشت پروردگارا ( اكنون كه به اين كار بزرگم مأمور فرمودى ) پس شرح صدرم عطا فرما ( كه از جفاى مردم تنگدل نشوم ) بدان كه داستان موسى و قومش و داستان او با فرعون با اختلاف ناچيزى در الفاظ تكرار شده ، چه تكرار اين است كه حكايت موسى از اوّل انعقاد نطفهاش تا آخر زندگىاش همه عبرت ، پند و اندرز ، وعد و وعيد ، انذار و تبشير بوده و دلدارى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنين ، تقويت توكّل و صبر آنها بر چيزى است كه از روزگار و از دشمنان ديدهاند .
در داستان موسى آيات زيادى است كه دلالت بر علم و قدرت ، لطف و رحمت و نكال و عقوبت خداى تعالى دارد ؛ و همچنين دلالت بر قوّت قلب موسى عليه السّلام و سعهى صدر او و زيادى تحمّل او در مورد سختىهايى كه از قومش به او رسيد دارد ، كه قوم او از امّتهاى جميع انبيا احمقتر بودند و نيز دلالت بر شدّت صبر موسى بر مدارا با دشمنان دارد تا براى رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و مؤمنين در جميع اين موارد اسوه و اقتدا باشد .
در قوّت قلب و سعهى صدر موسى عليه السّلام در مقام مناجات - كه