برساند او را به بلاهاى روانى و بدنى و حقّى و خلقى مبتلا مىسازد تا در نهايت زجر و امتناع منزجر شود و در نهايت وحشت مستوحش گردد و از كثرت به وحدت متمايل شود ، از اين رو قبل از ظهور صاحبالامر ، دجّال و سفيانى ظاهر مىشوند و قبل از خراب شدن دنيا يأجوج و مأجوج پديدار مىشوند .
و چون خداى تعالى مىخواست اين مقام را به موسى ابلاغ نمايد و از كثرتها او را بر حذر دارد ، در حالى كه موسى عليه السّلام به كثرتها و حقوق كثرتها زياد اهتمام مىورزيد ، لذا او را مبتلا نمود بر تحمّل سرما ، تاريكى شب ، پراكندگى گوسفندان ، درد زاييدن همسر ، روشن نشدن آتش چخماق و گم كردن راه ، تا جايى كه نهايت دهشت و وحشت او را فرا گرفت ، سپس با نشان دادن نور خودش به صورت آتش او را به آن وادى كشانيد .
و آن وادى بين دو كوه انانيّت خدا و انانيّت بنده واقع شده است و آن محلّ خيرات و بركات و مجتمع ملايكه و بشر ، خلق و حقّ است و نمونههاى همهى علوم و همهى آيات و نشانهها در آنجا منطوى و گنجانيده شده است .
و در آنجا طور نفس و به بلندى و ارتفاع آن و فناى نفس و سراى توحيد است ، چه طور اسم كوه و اسم فنا و سراست ، چنانچه « طور » اسم خاص كوهى است نزديك « ايلة » كه اضافه به سينا و
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 158
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص١٥٨