تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 124

مساهمون:

ص١٢٤
را داريم . روزى [ آيد ] كه پرهيزگاران را چون مهمانانى گرامى به نزد خداى رحمان محشور سازيم . و گناهكاران را به هيئت [ رمه‌اى ] پياده و تشنه به سوى جهنّم برانيم . اختيار شفاعت ندارند ، مگر كسى كه [ با ايمان و توحيد ] از خداى رحمان پيمانى گرفته باشد . و ادّعا كردند كه خداى رحمان فرزندى برگزيده است .

تفسير

أَ فَرَأَيْتَ
« 1 »
الَّذِي كَفَرَ بِآياتِنا
آيا ديدى كسى را كه به آيات ما كافر شد ، كه البتّه بزرگترين نشانه‌ها و آيات على عليه السّلام است . ( يعنى آن كه به ولايت على عليه السّلام كافر شد ) .
وَ قالَ لَأُوتَيَنَّ مالًا وَ وَلَداً
كسى كه به آيات ما كافر شده بود گفت : در آخرت من داراى مال و فرزند مىشوم ، در خبر آمده است كه بعضى از مؤمنين از بعضى از مشركين طلبكار بود ، شخصى بدهكار به عنوان استهزا گفت : آيا شما نمىگوييد كه در بهشت طلا و نقره و حرير است ؟ گفت : بلى ، پس كافر گفت : وعده‌ى بين من و تو در بهشت ، كه در بهشت به خدا قسم از بهتر از آنچه در دنيا به تو داده شده به من داده خواهد شد . « 2 »
هامش
( 1 ) توضيح - در اينجا أ فرايت به معناى ( اخبر ) تفسير شده ، آيا نديدى آن را كه به آيات ما نگرويد زيرا كه رؤيت قوىترين سند اخبار اين است كه به معناى خبر دادن استعمال شده . منهج الصّادقين . ( 2 ) ميبدى در تفسير كشف الاسرار مىگويد : اين كافر العاص بن وائل سهمى بود كه مردى زنديق