مَدًّا ( 79 ) وَ نَرِثُهُ ما يَقُولُ وَ يَأْتِينا فَرْداً ( 80 ) وَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ آلِهَةً لِيَكُونُوا لَهُمْ عِزًّا ( 81 )
كَلاَّ سَيَكْفُرُونَ بِعِبادَتِهِمْ وَ يَكُونُونَ عَلَيْهِمْ ضِدًّا ( 82 ) أَ لَمْ تَرَ أَنَّا أَرْسَلْنَا الشَّياطِينَ عَلَى الْكافِرِينَ تَؤُزُّهُمْ أَزًّا ( 83 ) فَلا تَعْجَلْ عَلَيْهِمْ إِنَّما نَعُدُّ لَهُمْ عَدًّا ( 84 ) يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ وَفْداً ( 85 ) وَ نَسُوقُ الْمُجْرِمِينَ إِلى جَهَنَّمَ وِرْداً ( 86 )
لا يَمْلِكُونَ الشَّفاعَةَ إِلاَّ مَنِ اتَّخَذَ عِنْدَ الرَّحْمنِ عَهْداً ( 87 ) وَ قالُوا اتَّخَذَ الرَّحْمنُ وَلَداً ( 88 )
ترجمه :
( 19 / 88 - 77 )
آيا نگريستهاى كسى را كه به آيات ما كفر [ و انكار ] ورزيد و ادّعا كرد كه به من مال و فرزند داده خواهد شد .
آيا از غيب اطّلاع داشت ، يا از خداى رحمان پيمانى [ خاصّ ] گرفته بود ؟
چنين نيست ؛ گفتهاش را باز خواهيم نوشت و به عذاب او چه بسيار مىافزاييم .
و مدّعيانش را ميراث مىبريم و به نزد ما يكّه و تنها خواهد آمد .
و به جاى خداوند خدايانى را به پرستش گرفتند تا عزّت و اعتبار آنان باشند .
چنين نيست زودا كه [ آن خدايان ] پرستش ايشان را انكار كنند و مخالف آنان باشند .
آيا ندانستهاى كه ما شياطين را به سراغ كافران مىفرستيم كه از راه به درشان مىبرند .
در كارشان شتاب مكن ، ما حساب كارشان را داريم .
روزى [ آيد ] كه پرهيزگاران را چون مهمانانى گرامى به نزد