لشكريان و يارانى هستند ، فرشتگان موكّل با لشكريانشان بسيار مىشوند و شيطان كه جذب مىشود از آن شيطانهاى متعدّد و فراوان پديدار مىگردد .
و آنگاه كه انسان محشور مىشود هر شيطانى كه با او بوده همراه او محشور مىشود ، يا مقصود اين است كه ما آنان و شياطين را زنده مىكنيم با قطع نظر از خصوص شياطين موكّل .
ثُمَّ لَنُحْضِرَنَّهُمْ حَوْلَ جَهَنَّمَ جِثِيًّا
ضمير مفعول ( هم ) در « لنحضرنّهم » و در « نحشرنّهم » به مطلق بشر برمىگردد چه مؤمن باشند يا كافر ، حضور حول جهنّم همانند ورودشان بر جهنّم است ، يا ضمير « هم » به كافرين بر مىگردد .
و لفظ « جثى » جمع « جاثى » اصل آن « جثوّ » به معناى به زانو در آمدن است ، با ضمّهى جيم و كسرهى آن هر دو خوانده شده ؛ يعنى آنها را پيرامون جهنّم به زانو در مىآوريم .
ثُمَّ لَنَنْزِعَنَّ مِنْ كُلِّ شِيعَةٍ
شيعه گروهى است كه نبىّ يا امامى را مشايعت كند در هدايت ، يا مشايعت امامى بكند در گمراهى ( چون روى سخن با گمراهان است پس منظور پيروان كافران و گمراهان است ) .
أَيُّهُمْ أَشَدُّ عَلَى الرَّحْمنِ عِتِيًّا
لفظ « عتىّ » در اصل « عتوّ » بوده ، مصدر عتى عتوّا و عتيّا با ضمّه عين ، « عتيّا » با كسرهى آن به معناى استكبار و تجاوز از حدّ است .